Rp bana aittir.

Ayın ve yıldızların masum gülümsemelerini saklayan kara bulutlar, sokak lambalarının yanmamasından faydalanıp etrafı kapkaranlık bir hale getirmişti. Hapishane etkisi veren balkon demirlerinin ardında, eski bir sandalyeye oturmuş olan Almila düşünüyordu. Aslında balkonu küçük ve sevimliydi. Tabi etrafa saçılmış olan kağıtları görmezden gelirsek... Bir kaç gündür evinin karşısındaki boş villaya odaklanıyor, gözlerinin oradan ayırmıyordu. Almila'nın hoş karşılamadığı bu villa, eski olduğunu her haliyle belli ediyordu. İki katlı olan bu villanın bütün camları sokak çocukları tarafından kırılmıştı. Duvarlarının boyaları dökülmüş ve üzerine kırmızı boyalarla bilmediği bir dilden yazılar yazılmıştı. Almila'nın dikkatini çeken tek şey ise, evin kapısının açık olmasına rağmen kimsenin içeriye girmeye cesaret edememesi olmuştu. Aslında gerçekten de tuhaftı. Girmek isteyen kişi kapıya kadar geliyor, sonra bir an da geri dönüyordu. Ve kimseye bir şey anlatmak istemiyordu. Tuhaftı. Çok tuhaf...

Almila ağaçları sallandırmaya başlayan rüzgarla bir anda irkildi. Yüzüne adeta bir deniz dalgası gibi çarparak saçlarını dalgalandıran rüzgar, sanki onunla oyun oynuyordu.Almila oturduğu sandalyeden kalkarak balkon demirlerine doğru sakin adımlarla ilerledi.Bir an için ayağına takılan kağıt parçası neredeyse onu düşürüyordu. Küfürü basan Almila, rüzgarın etkisiyle ağzına girmek üzere olan saçlarını, elleriyle sakince düzeltti. Ve tekrar gözlerini bugün için son bir kez villaya doğrultu. Büyük bir gürültüyle yere düşen sandalyeye baktı. Büyük ihtimal rüzgarın gücüyle düşmüştü. Kafasını tekrar kırılmış camlı pencereye doğrulttu ve gördüğü karartıyla çığlığı bastı. ''Aman Tanrım. Bu da ne?'' Büyük bir şoka kapılmıştı ki sözlerini tamamlayamadı. Ağzı açık bir şekilde geri geri ilerledi ve arkasındaki duvara kendisini yapıştırarak sımsıkı tutundu. Gördüğü karartı hızlıca pencere yaklaşıyordu. Hayır. Belki de Almila'ya yaklaşıyordu. Kim bilebilirdi ki? Derin derin nefes alıp vermeye başlayan Almila aniden büyüyen karartıyla gözlerini birden kapattı. Hissedebiliyordu. Gördüğü şey sanki yakınlarındaydı ve onunla birlikte nefes alıp veriyordu.

Rp size mi ait ! Bu ne terbiyesizlik, resmen benim Rp'mi kendi Rp'niz diye önüme sunmuşsunuz. Üzgünüm küçük hanım ama hileniz tutmadı. Başkalarının yazdıklarını kullanmanız... Yazık, gerçekten yazık. Bunun bedelinin ne olduğunu biliyorsunuz galiba;

Süresiz BAN !